به گزارش گویای صنعت، حجتالاسلاموالمسلمین محسنی اژهای در نشست تخصصی سران قضایی کشورهای عضو بریکس گفت: میانجیگری را نباید صرفاً نسخهای جایگزین برای دادرسی یا داوری تلقی کرد. میانجیگری منطق متفاوتی دارد. در دادرسی، دادگاه درباره اختلاف تصمیم میگیرد. در داوری نیز مرجع داوری، در چارچوب توافق طرفین و قواعد حاکم، اختلاف را با صدور رأی پایان میدهد.
رئیس عدلیه بیان کرد: در میانجیگری، شخص ثالث بیطرف به طرفین کمک میکند تا خودشان راهحل اختلاف را پیدا کنند. این تفاوت، بهویژه در روابط تجاری بینالمللی اهمیت فراوان دارد. زیرا در بسیاری از اختلافات تجاری، طرفین پس از پایان اختلاف، همچنان به یکدیگر نیاز دارند. شرکتها ممکن است همچنان شریک تجاری باشند. طرفین یک قرارداد بلندمدت انرژی، ممکن است برای سالها به همکاری خود ادامه دهند. شرکای یک پروژه زیرساختی ممکن است پس از حل اختلاف، همچنان ناگزیر از اجرای مشترک پروژه باشند.
ایشان اظهارداشت: در چنین شرایطی، راهحل مطلوب، لزوماً راهحلی نیست که صرفاً یک طرف را پیروز و طرف دیگر را مغلوب کند. راهحل مطلوب، راهحلی است که بتواند اختلاف را پایان دهد و در عین حال، امکان ادامه رابطه تجاری را نیز حفظ کند. این، همان مزیت راهبردی میانجیگری است.
رئیس دستگاه قضا افزود: میانجیگری میتواند بخشی از معماری اعتماد، ثبات و همکاری اقتصادی در جهان در حال تغییر ما باشد. اقتصاد جهانی امروز بیش از هر زمان دیگری در هم تنیده است. تجارت، سرمایهگذاری، انرژی، فناوری، حملونقل، خدمات مالی و زنجیرههای تأمین، روابطی را ایجاد کردهاند که مرزهای سنتی میان اقتصادهای ملی را پشت سر گذاشتهاند.
وی بیان کرد: هرچه این روابط گستردهتر و پیچیدهتر میشود، احتمال بروز اختلاف نیز افزایش مییابد. اختلاف در یک قرارداد تجاری ممکن است بر یک زنجیره تأمین در چند کشور اثر بگذارد. اختلاف میان یک سرمایهگذار و دولت ممکن است بر تصمیمهای سرمایهگذاری آینده تأثیر بگذارد. اختلاف میان دو شرکت میتواند روابط اقتصادی میان دو کشور را تحت تأثیر قرار دهد.
حجتالاسلاموالمسلمین محسنی اژهای افزود: پرسش امروز فقط این نیست که چگونه یک اختلاف را حل کنیم. پرسش اساسیتر این است که چگونه اختلاف را به گونهای مدیریت کنیم که به فروپاشی رابطه اقتصادی، افزایش بیاعتمادی و در مواردی به تنشهای گستردهتر سیاسی و اقتصادی منجر نشود.
Saturday, 5 September , 2026