دسترسی ها

به گزارش گویای صنعت،ملت ایران، ملتی است که تاریخش را با آگاهی، صبر و حضور ساخته است. مردمی که در سخت‌ترین روزها، از میدان و خیابان تا پای صندوق رأی، نشان داده‌اند که نه تماشاگر، که صاحبِ خانه‌اند. این مردم، سرمایهٔ اصلی کشورند؛ سرمایه‌ای که هیچ بودجه و پروژه‌ای جای آن را نمی‌گیرد.

در قلب این سرمایه، مجلس خانهٔ ملت است. مجلسی که اگر از جنس مردم باشد، صدای مردم است؛ اگر در سنگر قانون بایستد، پشتوانهٔ مردم است؛ و اگر منافع ملی را بر رقابت‌های زودگذر مقدم بدارد، امید مردم را زنده نگه می‌دارد. نمایندهٔ واقعی، کسی است که درد مردم را می‌فهمد، در میان مردم زندگی می‌کند و قانون را نه برای مدیریتِ میز، که برای گشودنِ گره از زندگی مردم می‌نویسد.

هرچه مجلس به مردم نزدیک‌تر باشد، مردم به مجلس امیدوارترند. هرچه مردم از مجلس حمایت کنند، مجلس در برابر فشارها و زیاده‌خواهی‌ها مقاوم‌تر است. این رابطه، رابطهٔ دو طرفِ یک پیکر است: مجلسی قوی، به نفع مردمی قوی؛ و مردمی آگاه، پشتوانهٔ مجلسی در ترازِ ملت. اختلاف سلیقه‌ها طبیعی است، اما نباید به تفرقه تبدیل شود؛ زیرا دشمنِ منافع ملی، دقیقاً از شکاف میان مردم و نمایندگانشان تغذیه می‌کند.

امروز، وظیفهٔ مجلس آن است که صدای بی‌واسطهٔ مردم باشد و در جنگ تحمیلی سوم، سنگر قانون را به قرارگاه خدمت تبدیل کند. وظیفهٔ مردم نیز آن است که با نقدِ دلسوزانه و حمایتِ هوشمندانه، خانهٔ خود را تنها نگذارند. اگر این دو بال هماهنگ بزنند، پرواز کشور به سمت آینده‌ای روشن، نه یک آرزو، که یک برنامهٔ عملی خواهد بود.

مجلسِ مردم، مردمِ مجلس؛ این یعنی ایرانِ قوی.